|
|
עמוד:8
אוזדמיר אסף أوزدمير آساف 8 BEn dEğİldİM Bir akşam - üstü pencerenden bakıyordun Ağır ağır, yollara inen karanlığa . Bana benzeyen biri geçti evinin önünden . Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya . . O geçen ben değildim . Bir gece, yatağında uyuyordun . . Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya . Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan, Ve karanlıklar içindeydi odan . . Seni gören ben değildim . Ben çok uzaktaydım o zaman, Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebebsiz ağlamaya . Artık beni düşünmeye başladığından Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya . . Bunu bilen ben değildim . Bir kitap okuyordun, dalgın . . İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı . Genç bir adamı öldürdüler romanda . Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın . . O ölen ben değildim .
|
|