אוזדמיר אסף أوزدمير آساف 46 o akşaM Ceviz kırıyorlar, bakıyorum ; Kabuğunu kırıyorlar cevizin . Ceviz çıkıyor . . Sonra oyunlarına dalıyor çocuklar . Ben de bir ceviz alıyorum Cevizlerin içinden . Deniz çıkıyor benim cevizimden, Açılıyorum . Gidiyorum o ceviz kabuğunda, Çocukluğumun oyunsuz bahçelerinden . Bir akşam o çocuk oyununda Alnıma yazılan o hüzün denizinden .
אל הספר