אאדלראשאמ לש 123 ׀ כמו המצב ב"שירים", שבו רגעים של קסם או של ראייה למרחוק אויכו׀ תמיד כחלומות או הזיות שנגוזו, כאן אין מעצורים לחיזיון : עס האָט זיך דער הימל מיט ווֹאָלקנס באַצױגן שוֹואַרץ איז אין דרויסן און פֿינסטער איז דאָרט . . . און ווען איך זאָל האָבן אָדלערשע אויגן, וואָס טוט זיך אין גאַס — ניט געזען ווֹאָלט איך פֿאָרט ! — נאָר ווען איך זאָל וויסן, אַז נאָך דער פֿינסטערער וואַנט איז דאָ ערגעץ ווייַ ט, ווייַ ט אַ ליכטיקעס לאַנד און ווען אין מייַ ן האַרצן אַ קול זאָל איך הערן : גיי מענטש, אין דעם פֿינסטערן דרויסן, אין שטומען, גיי מענטש, גיי זוך ליכט — וועסט פֿאַרלוֹירן ניט ווערן צום ליכטיקן לאַנד וועסטו קומען . . . עס ווֹאָלט מיך ניט דאַמאָלס דער חושך געשרעקט, איך ווֹאָלט אוֹיסגעגאַנגען די וועלט ביזן עק, צום ליכטיקן פֿרילינגסלאַנד וואָלט איך קומען . — נאָר ס'זאָגט מיר מייַ ן האַרץ : נאַר, קיין אָרט איז ניטאָ װוּ ליכט איז און פֿרילינג — נאָר חושך איז דאָ ! אומזיסט וועסטו זוכן אויף דער ערד אַזא אָרט — שוואַרץ איז אין דרויסן און פֿינסטער איז דאָרט . ( השמיים כיסו עצמם בעננים / שחור בח...
אל הספר